Wprowadzony prawem unijnym nowy obowiązek opracowywania świadectwa charakterystyki energetycznej obejmuje wszystkie zasoby budowlane, zarówno na terenach miejskich jak i wiejskich. Dyrektywa zwana w skrócie EPBD (ang. Energy Performance of Building Directive) ustanawia ogólne ramy dla metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynków nowych, a także dużych obiektów istniejących, w których zostały przeprowadzone prace remontowe i modernizacyjne. Określa również ogólne wytyczne w zakresie certyfikacji energetycznej budynków i regulacji systemów kontroli urządzeń i instalacji stanowiących ich wyposażenie techniczne.

Wypełnienniem zapisów dyrektywy w Polsce jest przyjęty przez Sejm pakiet aktów prawnych regulujących cele wytyczone przez Wspólnotę na gruncie, w tym:

• nowelizacja Ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane;
• nowelizacja rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie;
• nowelizacja rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego;
• rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2008 roku w sprawie przeprowadzania szkolenia oraz egzaminu dla osób ubiegających się o uprawnienia do sporządzania charakterystyki energetycznej budynku oraz lokalu mieszkalnego oraz części budynku stanowiącej samodzielną część techniczno-użytkową;
• rozporządznie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 roku w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw charakterystyki energetycznej.

Sam wymóg sporządzania od 1 stycznia 2009 r. świadectw charakterystyki energetycznej wprowadza Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy Prawo Budowlane, która wdraża postanowienia Dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 16 grudnia 2002 r.

Uwaga:
Świadectwo ważne jest przez 10 lat od momentu jego sporządzenia, chyba że w wyniku przebudowy lub remontu budynku uległa zmianie jego charakterystyka.

Budynki oraz obiekty wyłączone z obowiązku posiadania świadectwa (certyfikatu) charakterystyki energetycznej

Z rygoru konieczności sporządzenia świadectwa zwolniona jest grupa budynków scharakteryzowana w sposób zbliżony do zapisu dyrektywy EPBD, tj:

• budynki zabytkowe prawnie chronione na mocy przepisów o ochronie budynków i opiece nad zabytkami,
• miejsca związane z działalnością religijną i kultu religijnego,
• obiekty tymczasowe, przeznaczone do użytkowania przez czas nie dłuższy niż dwa lata,
• obiekty niemieszkalne służące gospodarce rolnej,
• budynki przemysłowe i gospodarcze, których zapotrzebowanie na energię nie przekracza 50 kWh/(m2rok),
• obiekty mieszkalne – sezonowe, wykorzystywane nie dłużej niż 4 miesiące w roku,
• obiekty wolno stojące o powierzchni użytkowej mniejszej niż 50m2.